Geschiedenis

Het Bestuur der Godshuizen – voorloper van het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk welzijn – van de stad Brussel nam het initiatief tot het bouwen van het Weeshuis voor Meisjes dat bestond, van 1873 tot 1978 op het terrein gelegen tussen de Kortenberglaan, de Notelaarsstraat en de Patriottenstraat. het Geuzenplein en de Newtonstraat.

Slechts in 1951 kreeg het weeshuis de naam Home Juliette Herman. Deze dame was een onderwijzeres die deel uitmaakte van de Weerstand tijdens de Tweede Wereldoorlog en in deportatie overleed in 1945. Om haar te eren, werd haar naam gegeven aan het Weeshuis waar zij verbleven had, sinds ze op twaalfjarige leeftijd haar ouders verloren had. De naam Juliette Herman werd vervolgens gegeven aan de nieuwe Home, in de Medoristraat te Laken en aan de oude tuin van het weeshuis, dat een openbaar park werd.

Na het ophouden van het weeshuis op die plek kwamen verscheidene voorstellen voor het gebouw. Er was sprake van een crèche voor de Europese Gemeenschappen, een museum van de islamcultuur, een uitbreiding van de Koninklijke Militaire School.

Nadat deze projecten opgegeven werden, kwamen er twee nieuwe voorstellen van herbestemming: La Cambre wou er haar architectuurschool vestigen, maar de Raad van bestuur van de kunstschool volgde niet. Dan volgde een project van heraanleg van – voornamelijk – woningen, maar ook kantoren en winkels. De oude turnzaal van het weeshuis zou omgevormd worden tot polyvalente zaal, toegankelijk voor de buurtbewoners en de oude crèche van het weeshuis zou tot wijkhuis getransformeerd worden, terwijl de tuin een publiek park zou worden. Men vond geen geïnteresseerde bouwpromotor… Laten we toch nog vermelden dat dit project van reconversie tot woningen bovenal het bestaande gebouw wou integreren in de algemene ontwikkeling van de wijk. Langs de Notelaarstraat (de Jamblinne de Meuxplein zouden enkele winkels komen; langs de Kortenberglaan, lawaaierig door de autowegtunneluitgang, kantoren ; het hoofdgebouw zou 35 tweeverdiepingflats en een twintigtal appartementen bevatten.

In 1985 zijn vier projecten voor de site in onderzoek bij de stad van Brussel :

1° aannemer Jacques Delens wenst er lokalen in onder te brengen voor de Italiaanse delegatie bij de Europese Gemene Markt. De gebouwen van het weeshuis zouden behouden blijven. Na het bekomen van een stedebouwkundig certificaat nr. 2, wordt het project opgegeven.

2° de vennootschap CODIC wenst het gebouw af te breken maar gelijkaardige gevels terug op te trekken.

3° de vennootschap Imbelco wenst afbraak en een moderne herbouw.

4° de Algemene Bouwdiensten van de Strijdkrachten komt opnieuw opzetten met een project voor het behoud van het gebouw dat zou dienst doen voor het Koninklijke Hoger Instituut van Defensie

De Overlegcommissie wenst dat de tuin publiek park wordt: Codic en Imbelco houden er rekening mee, Delens weet nog niet of de Italiaanse delegatie toegang zou verlenen aan publiek en het leger wenst er een parking van te maken.

Dra blijven slechts de projecten Codic en Defensie over. Het leger biedt 45 miljoen Belgische franken (±1.100.000 euro) ; Codic 60 miljoen (± 1.500.000 euro).

Op 6 december 1985, iets meer dan 30 jaar geleden, verkrijgt Codic een bouwaanvraag.

Omdat de Overlegcommissie een weinig gunstig advies had verstrekt voor een afbraak met heropbouw in goedkope imitatie van de weeshuisgevels, had Codic een nieuw project ingediend dat resoluut modern was en niet hoger ging dan het weeshuis. Het licht werd op groen gezet voor kantoren (10.000 m² in totaal). Ter compensatie zou de ruime tuin (7.500 m²) als groene zone geclasseerd worden en opengesteld blijven voor het publiek.

Wordt eveneens voorzien : een binnenkoer zoals in het oude gebouw. Twee ondergrondse verdiepingen, een gelijkvloers en vier verdiepingen. De architectuur zal een polemiek uitlokken tussen voor- en tegenstanders. Bij deze laatsten leunde het toenmalige wijkcomité aan. Door de autowegtunneluitgang ter hoogte Kortenberglaan, wordt een gaanderij als voetgangersweg voorzien.

Het gebouw wordt voltooid eind 1987. Eerst komt er het Pensioenfonds IBM, dan diensten van de Franse Gemeenschap, tenslotte, twee diensten van de Federale Politie.

Wanneer deze verhuizen, blijft het gebouw leeg. De nieuwe eigenaar, een van de machtigste bouwpromotoren van het land, broedt een project van drie hoge woontorens uit, dat na meer dan drie jaar voorbereiding, het voorwerp uitmaakt van het openbaar onderzoek van 27 mei tot 10 juni 2016.